Chahar Shanbeh Sori
fire festival

In ancient times Chahar Shanbeh Sori was celebrated immediately before the Hamsaptamdam feast which was performed on the 360th day of the year. People believed that the souls of their ancestors would come back to earth under the cover of darkness, to visit them on this special night. To help guide the souls to earth, the people would start a number of small fires on their rooftops or in their yard. Each fire was started with a taper lit from the main fire in their homes.

چهارشنبه سوری

جشن آتش

در دوران بسیار دور چهارشنبه سوری درست پیش از جشن همسپتمدم ، یعنی روز سیصد و شصتم سال برگزار می گردید. مردم تصور می کردند که ارواح اجدادشان در پس پرده ی تاریکی بر زمین فرود می آیند تا در این شب خاص با آنها دیدار کنند و از اینرو بر پشت بام و درون حیاط خویش بوته های کوچک متعددی از آتش می افروختند تا ارواح راه را به مقصد زمین بیابند. مردم توسط شمع هایی که از آتش اصلی منزل خود روشن می کردند ، بوته ها را می افروختند.

 

At the beginning of Arab invasion, the celebration of Chahar Shanbeh Sori became more like a political revolt against the invaders. However, this festival eventually lost its meaning of revolt and is now performed on the night before the last Wednesday of each year.

با آغاز تجاوزات تازیان (اعراب) ، جشن چهارشنبه سوری بیشتر به طغیانی سیاسی علیه متجاوزان شباهت یافت. با این احوال مراسم چهارشنبه سوری سرانجام ضمیر انقلابی خود را از دست داد و امروز تنها به شب آخرین چهارشنبه ی هر سال محدود گشته است.

 

For Chahar Shanbeh Sori celebrations, dried tumbleweed bushes were collected. The number of tumbleweed bushes to be lined up and set alight was significant. There should either be seven according to the seven blessed angels (Ordibehesht, Khordad, Amordad, Shahrivar, Bahman, Sepandarmaz and Ahura Mazda); or three according to three important phrases: "Good words, Good deeds and Good thoughts"; or one representing the oneness of God.

مردم برای مراسم چهارشنبه سوری ، بوته های خشک را جمع می کردند. تعداد بوته هایی که مهیا می کردند و آتش می زدند قابل توجّه بود که یا می بایست به نیّت هفت فرشته ی مقدّس ، هفت بوته ، یا به نیّت سه عبارت حیاتی "پندار نیک ، گفتار نیک و کردار نیک" ، سه بوته و یا به نشان یگانگی خداوند ، یک بوته می بود.

 

Today, throughout Iran, families continue to light tumbleweed bush fire and will jump over them reciting a saying "My yellowness to you, and your redness to me". In this saying, yellow signifies weakness and illness, while red signifies health.

امروزه در سراسر ایران ، خانواده ها بوته ها را آتش می زنند و در حالی که عبارت "زردی من از تو ، سرخی تو از من" را زمزمه می کنند از روی آن می پرند. در این عبارت ، زردی نشانه ی ضعف و بیماری و قرمزی بیانگر سلامتی است.

 

At the time of the Sassanian dynasty, fire was considered very sacred and jumping over any fire was thought to be a profanity. Therefore, the people would celebrate and be merry around the fire, but would refrain from jumping over it.

در عهد ساسانی به آتش با دیده ی احترام و تقدّس بسیاری نگریسته می شد و پرش از روی آن توهین به مقدّسات به شمار می رفت بنابراین مردم اعیاد و عروسی های خود را به دور آتش برگزار می کردند و پریدن از روی آن تحریم شد.